DORDRECHT - Scholieren van het Stedelijk Dalton Lyceum aan de Eulerlaan giechelen en buigen zich in hun klaslokaal over hun pop die ze met hartreanimatie veertien minuten in leven moeten houden.
Het ritme lijkt nergens op tot begeleider Robert Veugdenhil een band aan zet met opzwepende muziek. Op het ritme van keiharde beats hebben de pubers het juiste tempo al snel te pakken.
Kaboem-boem-boem, dreunt het in het klaslokaal. Eén en twee. En drie én vier. En vijf en zes. En zeven en acht!!. De handen masseren in het juiste tempo ,,Adem nu,’’ commandeert de stem op de band. ,,Handen op de borst. Armen gestrekt. Massage. Nu!’’
Vreugdenhil, van de stichting Reanimatie Dordrecht èn verpleegkundige op de Dordtse ambulance, is bezig met reanimatielessen om jonge tieners bewust te maken hoe ze levensreddende handelingen kunnen uitvoeren bij een hartstilstand. ,,Jij bent de schakel,’’ zegt hij tegen de scholieren. ,,Jij kunt ingrijpen - als het móet. Op een feestje, thuis, bij de bushalte of bij de barbecue.’’
Dordtenaar Vreugdenhil noemt zichzelf een ’welzijnsmens’ en is bezig met een ware kruistocht zodat zoveel mogelijk mensen een cursus gaan volgen om te reanimeren.
Hoe belangrijk dat is, ondervond hij negentien jaar geleden toen zijn vader getroffen werd door een hartstilstand. Hij had het geluk dat er iemand naast hem stond die kon reanimeren. ,,Mijn vader overleefde. En ik ben blij dat ik nù nog naast hem kan staan en dat ik mijn vader binnenkort met zijn 84e verjaardag mag feliciteren.’’ Vreugdenhil werkt sinds november op scholen met de hulp van beats zodat het ritme van de levensreddende actie bij de jongeren in het hoofd blijft zitten. Het systeem komt oorspronkelijk uit Amerika, maar de Dordtenaar creëerde een eigen versie, die beter aansluit bij de belevingswereld van pubers. ,,Bij de poppen die ik in de lessen gebruik zat een muziekband van de fabrikant, maar ik vond het een oubollig deuntje. Ik heb erover nagedacht: hoe kunnen we de jeugd met pakkende beats scherp houden bij de lessen?’’
In een studio van een vriend werd ,,een voortstuwende, verslavende, bijna hypnotiserende beat ontwikkeld. Ik heb geluisterd. En het tempo klopte.’’ De muziek werd getest op zijn vrouw en drie dochters die enthousiast reageerden. ,,Mijn meiden zeiden; ’Pap, dit is hét.’’
,,Als ik nu, maanden later, aan scholieren vraag wat er van de instructies is blijven hangen. Weten ze nog precies wat ze moeten doen. Ze herinneren zich: ’de beat’.’’
Elke dag zijn er in Nederland veertig hartstilstanden te betreuren bij jong en oud, spiegelt Vreugdenhil nog maar eens voor. De overlevingskans is vijf tot tien procent en dat percentage is wat hem betreft fors te laag. Bij reanimatie of defibrileren stijgt de overlevingskans met meer dan zestig procent. ,,Wij zien in de ambulance aanmerkelijk verschil tussen personen die na een hartstilstand direct een reanimatie kregen op straat, en mensen die hulp misten.’’
Scholieren op het Stedelijk Dalton Lyceum (Eulerlaan, Kapteynweg en Overkampweg) kregen al instructies. Al eerder waren er lessen op het Dordtse Da Vinci College en op de Willem de Zwijgerschool in Papendrecht. Na de zomervakantie starten er lessen op het Insula College.
Twee jaar geleden was er een memorabel moment toen direct na de cursus een scholier van het Da Vinci College zijn kennis in de praktijk móest brengen. Bij de bushalte kreeg een mevrouw een hartstilstand. De dappere tiener greep in en redde daarmee het leven van de vrouw. ,,Als ik daaraan denk, word ik warm van binnen.’’ In anderhalf uur tijd kan ik een hele groep leren reanimeren, zegt Vreugdenhil. ,,Het is kort en krachtig. Het is leuk, ook.’’ Volgens de ’gezondheidsambassadeur’ is het leven een zapcultuur geworden. ,,Als je deze tieners niét met een kort en krachtig programma weet te bereiken ’zappen’ ze je weg. Daarom heb ik zorgvuldig over die beats nagedacht. Hoe kan ik de aandacht pakken?’’
Joey Maessen, Charelle Bras en Özlem Hira (13 jaar) hebben ondertussen op de Eulerlaan de les geconcentreerd gevolgd. ,,We hebben àlles geleerd,’’ zegt Joey. ,,Die muziek was grappig. Je kunt het ritme volgen.’’ Özlem vertelde thuis tegen haar moeder dat ze kan reanimeren. Ze is er blij mee: . ,,Als er iets gebeurt met onze familie of met onze vrienden, dan bèn ik er.’’
Ik geef praktische vaardigheden die levens kunnen redden, zegt Vreugdenhil. ,,Het is zo simpel.’’
http://www.ad.nl/rotterdam/drechtsteden/2311428/Beats_helpen_jongeren_bij_hartreanimatie.html
